چندی است مدام پیامک می آید که:

این ضریح عجمی کاش نشیند به تنت

جای آن کهنه لباسی که عرب ها بردند

نمی دانم، شاید واقعا هم شاعر عمدی نداشته و از سر اخلاص چنین سروده باشد اما به نظرم کمی بو دارد و شایسته عاشقان حسینی نیست. همین ایران و عراق است که شیعیان ناب مولا را در خود جای داده و دامن زدن به اینگونه تعابیر در شأن شیعیان مولا نیست.

لذا شاید بهتر باشد بگوییم:

 

عرب ، عجم را رها کنید

به زینبش اقتدا کنید

بهر تسلای مادرش

روضه بخوانم؟ نوا کنید

نصب ضریحش تمام شد

بنی اسد را صدا کنید
......
کف حرم را بجای فرش

بنی اسد! بوریا کنید